Het tekort aan nieuwe chauffeurs en monteurs leidt al jaren tot grote zorgen. Het is lastig jonge mensen enthousiast te krijgen voor werk in de transportsector. Terwijl vrachtwagens zelf juist zo’n indruk maken op kinderen.

Onlangs zag ik een filmpje van een vader die voor zijn bedrijf een nieuwe Volvo knikdumper had gekocht. De man had een video gemaakt toen zijn zoontje van een jaar of drie de vrachtwagen voor het eerst zag. De kleine jongen kon zijn ogen er niet vanaf houden en liep zwaar onder de indruk om het knalgele gevaarte heen. Hoe oud dat kind ook mag worden, op de video was het duidelijk dat dit moment voor altijd in zijn geheugen gegrift zou blijven.

Blijvende indruk

Vrachtwagens spreken tot de verbeelding. Ze zijn groot en indrukwekkend. Regelmatig zijn ze bont gekleurd en voorzien van talloze lampjes. Met vaak machtige luchthoorns maken ze nog veel lawaai ook, om van klapperende V8 Scania’s maar te zwijgen. Oftewel: vrachtwagens hebben alles in zich om indruk te maken op kleine jongens en meisjes. Genoeg om een blijvende impressie te maken, zou je zeggen. Desondanks groeit een groot deel van de bevolking op tot volwassenen met een flinke aversie en eindeloos onbegrip voor het vrachtverkeer dat ze dagelijks tegenkomen.

Ergens halverwege jaren ‘90 bevond ik mij in de Brabanthallen tijdens de Trucks Eindejaarsmarkt. Ik had mijn ouders, die helemaal niks met vrachtwagens hadden, overtuigd om te gaan. Daar in Den Bosch viel ik van de ene verbazing in de andere. Enthousiast liep ik tussen de felgekleurde vrachtwagens, die ik alleen kende uit tijdschriften. De foto’s van die dag heb ik nog, uiteraard afgedrukt in een mapje, want digitale fotografie was er niet. Op één van die foto’s zit de jongere ik trots als een pauw achter het stuur van een dikke Kenworth, een moment dat ik me altijd nog kan herinneren.

Gezien

De Trucks Eindejaarsmarkt heet ondertussen hetMegaTrucksFestival maar het is nog steeds in december in de Brabanthallen. Dit jaar loop ik daar weer rond met mijn camera, tussen al die mooie vrachtwagens. Dit keer niet alleen als liefhebber, maar ook als journalist. Daar in Den Bosch is één van de zaadjes geplant die mijn toekomst zou bepalen. Wat ik toen als tiener heb gezien, wakkerde een passie aan die niet meer zou doven.

Ongetwijfeld zal ik dit jaar op de truckshow talloze jongetjes zien, en misschien ook wel meisjes, die net zo enthousiast tussen de vrachtwagens lopen te stuiteren als ik lang geleden. Foto’s makend, posters verzamelend en zich verwonderd over al dat groots. Ik vraag me dan af: blijft deze fascinatie hangen? Komen deze kinderen straks ook in het transport terecht, bijvoorbeeld als chauffeur of monteur? Of eindigen ze achter het stuur van een elektrische leaseauto, vloekend op die inhalende vrachtwagens voor hem?

De transportwereld is erg gesloten. Zij die het kennen, weten evenementen als het MegaTrucksFestival in Den Bosch te vinden. Voor de rest blijft deze betoverende wereld onbekend. Dat is jammer, want juist dit op dit soort evenementen kunnen kinderen op jonge leeftijd al enthousiast gemaakt worden. Misschien eindigt een deel van hen wel als nieuwe chauffeur, monteur of als iets anders in het transport. Aan de vrachtwagens ligt het niet: die maken al genoeg indruk. We moeten alleen nog zorgen dat ze gezien worden.