Sommigen noemen het gekscherend (of is het liefkozend) dinosap al zit er natuurlijk geen dinosauruscomponent in onze minerale olie, diesel of benzine. Vloeibaar goud is in dit tijdsgewricht een minstens zo accurate omschrijving.

Voor de transporteur zijn er niet zo veel tandwielen om aan te draaien in de hoop dat de bedrijfsvoering erop vooruit gaat. De marges zijn smal, oud nieuws. De chauffeur, brandstof en banden zijn de grote kostenposten en daar lopen de prijzen op, iets wat we al sinds de Russische inval in Oekraïne zien. Met teveel spelers in deze markt en een toenemend aantal grote spelers dankzij de consolidatie van de afgelopen jaren zien we dat het voor de groepen eronder steeds moeilijker ondernemen wordt. De goede niet te na gesproken, uiteraard.

Op het moment van schrijven staat de prijs voor een vat Brent Oil ineens op het piekniveau van 2022. Het is vooral de onzekerheid die het echte probleem is. Hoe lang gaat dit duren? Tegelijkertijd hebben alle vervoerders hetzelfde speelveld toch? En daar gaat het mis. In Europa zien we heel verschillende dieselprijzen aan de pompen en het is maar net waar je bent gevestigd en wat je business is of je daar wat van meepakt. Elektrisch rijden dan? Ja, als je daarbij kunt putten uit zelf opgewekte stroom is het een ideaalplaatje. Dat is geen snel om te zetten wissel voor bedrijven die nog geen zonnepanelen hebben, geen laadvoorziening en geen elektrische trucks.

Een elektrische truck mag nu extra aantrekkelijk lijken, voor ondernemers die nu willen omschakelen is de ruimte er mogelijk simpelweg niet. Afgelopen jaren is her en der al ingeteerd terwijl de kosten opliepen en investeren om te besparen klinkt dan mooi maar het moet wel op te brengen zijn. Dan komen we terug op die onzekerheid: als je weet dat dit nog een jaar of nog zelfs jaren gaat duren dan is de keuze makkelijk, maar menig ondernemer hoopt dat het een kwestie is van weken. Tegen beter weten in?