In veertien steden zijn begin dit jaar al zero-emissiezones ingevoerd. Halverwege maart bereikten gemeenten, brancheorganisaties en staatssecretaris Jansen (PVV) echter pas een akkoord over de toegangsregels en de handhaving. De onzekerheid onder ondernemers is groot.
Regelmatig ga ik fietsen met mijn dochters. Ze zijn nog jong en missen hierdoor nog wat verkeersinzicht. Dat is iets om rekening mee te houden, want voor je het weet staan ze ergens midden op een kruising. Ze twijfelen of ze moeten doorrijden of stoppen, weten het niet, stoppen dan toch maar en staan op een onhandige plaats stil. Dat is helemaal niet erg: al doende leert men. Maar er is één les die ik ze dan altijd vertel.
Je kunt beter een slechte beslissing maken dan geen beslissing. Ook al neem je een verkeerde beslissing: dat heeft altijd nog de voorkeur boven twijfelen. Het niet nemen van een beslissing werkt nooit. Duidelijkheid is belangrijk in het verkeer: zorg dat andere weggebruikers snappen wat je gaat doen. Op die manier kunnen zij anticiperen op jouw acties. Aan twijfel heeft niemand iets, dat leidt alleen tot onduidelijkheid.
Machtsspelletje
Hier moest ik aan denken toen ik las over de invoering van zero-emissiezones. De gemeenten waren er klaar voor, maar de politiek niet. Zij strooide eind vorig jaar zand in de raderen door openlijk te twijfelen. In het belang van ondernemers die er nog niet klaar voor waren, moest de invoering op 1 januari worden uitgesteld. Gemeenten boos, want zij zaten al helemaal klaar. Goed voorbereide ondernemers boos, want zij hadden fors geïnvesteerd in dure elektrische voertuigen.
Uiteindelijk resulteerde het in een machtsspelletje tussen de regering en de gemeenten. Die laatsten hadden het recht de invoering door te zetten, en dat gebeurde dus ook. De regering, met staatssecretaris Jansen voorop, stelde daarom enkele criteria ter discussie. Pas bijna drie maanden na de invoering van de zero-emissiezones kwam er duidelijkheid. Nieuwe diesels mochten toch nog een jaar langer de ZE-zone in, handhaving begint pas zes maanden na invoering en ook voor de ontheffingen werd iets aangepast. De staatssecretaris was blij.
Flinke klap
Voor ondernemers, waar de staatssecretaris het allemaal voor zei te doen, betekende het vooral veel onzekerheid. Om grote investeringen te doen, zoals een nieuw bedrijfsvoertuig, is een ondernemer gebaat bij duidelijkheid. Hij koopt pas een nieuwe bestelbus of vrachtauto als dat nodig is, en niet eerder.
Dankzij het getwijfel van de regering liep ook de verduurzaming van het transport een flinke klap op. Ondernemers in onzekerheid hielden de hand op de knip en investeerden nog even niet in die elektrische bedrijfsauto. Het was voor hen niet duidelijk welke vorm van aandrijving het beste is. Misschien kochten ze wel een diesel, waarmee ze over een paar jaar niet meer de binnenstad in mogen.
De besluitvaardigheid van de regering was vergelijkbaar met het verkeersinzicht van mijn dochters. De staatssecretaris wilde graag oversteken en deed daar ook wel een poging toe, maar de twijfel sloeg toe. Toen het eigenlijk niet meer kon, ging hij toch in de remmen. En daar stond hij stil: tussen het verkeer, midden op de kruising, voor iedereen in de weg.
