Op 1 december leverde Tesla de eerste Semi vrachtwagens af aan bijna-buurman PepsiCo in Nevada. Zeker, het heeft jaren geduurd eer de eerste Tesla-truck de weg op kwam, maar zoals we bij dit merk wel vaker hebben gezien, komt van uitstel geen afstel.
Daarbij valt op dat twee andere merken die de Nederlandse truckmarkt wilden bestormen, Hyundai en Ford, nog altijd geen stap verder zijn gekomen dan een jaar geleden. Het is een publiek geheim dat beide merken naarstig gewinkeld hebben bij truckdealers, grote dealerholdings en vooral bij onafhankelijke bedrijven, als het even kan in een keten. Met name dat laatste lijkt logisch. De onderhoudslast van elektrische trucks is beduidend lager dan bij een vergelijkbare diesel, dus kunnen de kleine werkjes die overblijven, een filtertje vervangen, de banden, de remmen en de ruitenwissers, makkelijk via bijvoorbeeld een fastfitter gebeuren. Diverse Chinese automerken die hier de markt op komen hanteren ook deze methode.
De gang van zaken met Ford en Hyundai laat zien dat een aftersaleskanaal opzetten in uiteenlopende landen een moeilijk verhaal is. Dat hoeft niet altijd zo te zijn. In België is Ford succesvol met importeur Noyens uit Turnhout. Dit bedrijf zorgde er eigenhandig voor, dat Ford in no time een marktaandeel van vijf procent wist te realiseren. Noyens is nu naarstig op zoek naar meer dealers, want de relatief eenvoudig uitgevoerde Ford dieseltruck slaat goed aan in tijden van onderdelenschaarste en lange levertijden. Maar in ons land wil het nog niet lukken. Ford heeft hier een fullsize partner nodig die aan diesels kan sleutelen, het merk kan zich niet veroorloven om aan te sluiten bij een fastfitter.
Hyundai zal dat naar mijn gevoel ook niet willen. Nu kwam Hyundai een kleine acht jaar geleden de markt op met een bestelauto van het formaat Mercedes Sprinter, de H 350, maar zelfs daar wilde de importeur niet aan. De bedrijfswagensector werd gevreesd, zo leek het. Met de waterstoftrucks van dit merk lijkt me zo’n koudwatervrees overdreven, maar dan nog moet er sprake zijn van een betrouwbaar netwerk en een dito onderdelenstroom. Moeten klanten in de buurt terecht kunnen als er onverhoopt toch wat is.
Ik ben heel benieuwd hoe dit bij Tesla zal gaan. Nu vijf jaar later dan aangekondigd de eerste Semi de weg op gaat, zal men zich eerst willen concentreren op laadinfra. Daarin is Tesla op personenwagengebied nu onovertroffen. Maar bij trucks is dat een heel ander verhaal. De eerste Megawatt chargers staan bij PepsiCo,
Nevada, maar het vergt grote investeringen om overal dergelijke chargers te plaatsen.
Ook in ons land zijn die er nog niet, al lijkt Albert Heijn de eerste te zijn die het gaat doen, om snel de elektrische Actros van Simon Loos te kunnen opladen. Ik ben heel benieuwd hoe de aftersales-stappen van Tesla eruit gaan zien. Als die er al komen. En dan praten we nog niet over een netwerk in Europa.
