Kleine transporteurs die elektrisch willen gaan rijden? Dat lukt ze nooit. Maar, moeten we dat eigenlijk wel willen? Dat was een spannende vraag die op tafel kwam bij een workshop met bedrijven die duurzame energie aanbieden. Het onderwerp was netcongestie.
Voor netcongestie zijn tal van oplossingen; prima uitgewerkt door de Nationale Agenda Laadinfrastructuur. Maar, die maatregelen kosten geld en leggen bovendien beslag op schaarse materialen en mensen voor de aanleg ervan.
Kleine ondernemers hebben allereerst een structureel kostennadeel. Zo’n tachtig procent van de transportsector heeft minder dan twintig medewerkers; dat zijn meer dan 5000 transporteurs. Bij die MKB transporteurs staat twintig procent van de vrachtwagens. Kleinere ondernemers hebben meer kosten voor hun laadinfrastructuur met een hoge initiële investering en jaarlijkse kosten voor de operatie van die laadinfrastructuur.
Stroom kost die kleine ondernemers per kWh 13 tot 18 cent meer dan voor grote ondernemers. Dat is een structureel kostennadeel waarmee je als kleine ondernemer meteen 1:0 achter staat op de transportmarkt. Grotere transporteurs zijn een kwart tot de helft minder kwijt per kWh. En, die energiekosten zijn een kwart van je totale kosten als transporteur…
Kleine ondernemers vertragen bovendien het tempo van aanleg. De aanleg van laadinfrastructuur vergt techniek en monteurs (ook voor het onderhoud). Hoe groter de installatie, hoeveel minder techniek en monteurs je nodig hebt per laadpunt. Bij kleine ondernemers is dat wel twee keer zoveel. Het oplossen van netcongestie en laadinfrastructuur gaat dan veel te lang duren; bigger is better!
Kan het anders? Kleine transporteurs die elektrisch willen gaan rijden? Dat lukt ze nooit. De hobbels om voertuigen te financieren zijn hoog, de netcongestie is haast onoplosbaar en de kosten van laadinfrastructuur zijn hoog. En ze hebben een structureel kostennadeel. Moeten we dat dan wel willen?
Kunnen we vanuit de lastige, ambitieuze klimaatdoelen niet beter kiezen voor de grote transportondernemers en verladers met grote distributiecentra? Kunnen we met twintig procent van de inspanningen dan niet tachtig procent van de klimaatdoelen bereiken voor het wegtransport?
Moeten de kleine transportondernemers dan verdwijnen met een koude sanering? Steun van de overheid biedt tijdelijk verlichting. Maar, is de steun dan wel een ‘no regret’
maatregel? De kosten van stroom zijn voor kleine ondernemers die het zelf willen
regelen simpelweg structureel te hoog.
Er is maar een boodschap voor de MKB-transporteurs (en de kleinere verladers met eigen vervoer). Je moet samenwerken. Misschien past je huidige A-locatie straks niet meer en moet je nu al kiezen voor een E-locatie. De logistieke knooppunten van de toekomst zijn gedeelde faciliteiten: samen met andere ondernemers vervoer bundelen, samen delen van capaciteiten en laadinfrastructuur en samen innoveren om de klant steeds beter van dienst te zijn. Vergeet maar dat je het zelf kan regelen.
