fbpx
bekeken: 108 x
Waardeer dit artikel:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Column Tim de Jong: Verladers mogen een tandje bijzetten

DOMEIN:

Geplaatst op: 8 september 2020, 09:01

Leestijd: 2 minuten

Nu de vakbladen uitpuilen van verhalen over duurzaamheid en alternatieve brandstoffen en dito aandrijflijnen, begint op te vallen dat er aan de verladerskant nog zeker niet al te enthousiast gereageerd wordt op
de ontwikkelingen.
Voor tal van verladers
is transport een sluitpost en dat moet vooral zo blijven, zo lijkt het.

Dit is aan twee criteria te zien. Ten eerste de enquête van Transporeon, terug te vinden op onze website, waar vervoerders klagen dat ze enkel op prijs worden geselecteerd en niet zozeer op het feit of er ook slim en zuinig wordt gereden. Laat staan dat er geïnvesteerd wordt in alternatieve aandrijvingen, en dat dat meespeelt als criterium om zaken te doen. Volgens de geïnterviewde vervoerders heeft een meer duurzame transportvorm bij de verladers te weinig prioriteit. De race naar de bodem lijkt bij vele verladers nog altijd een vanzelfsprekendheid. Een race naar de bodem, die op internationaal vlak al jaren de oorzaak is van uitbuiting van chauffeurs.

Dat brengt ons bij het tweede criterium, het Mobiliteitspakket. Daarvan gaan delen al snel in werking. Dat wil zeggen dat er kort voor het ter perse gaan van deze editie al aanpassingen zijn gemaakt in de rij- en rusttijdenwet om te voldoen aan de nieuwe afspraken. Die komen er kort en goed op neer dat zowel trucks als chauffeurs elke drie of vier weken moeten terugkeren naar de thuisbasis. Eerder werd al afgesproken dat de 45-uurs weekendrust niet in de cabine mag worden doorgebracht. Toch gebeurt dat in ons land nog op veel plaatsen, kan iedereen bevestigen die in het weekend wel eens halt houdt langs een snelweg. Het land staat vol met kamperende Oost-Europeanen die ver van huis zijn, die sociaal ontwricht raken en die in hun hele doen en laten afhankelijk zijn van hun werkgever. Logisch dus dat de Europese Commissie hier een einde aan wil maken: dit heeft met Europese integratie weinig te maken. Uitbuiting is niet duurzaam.

Milieu versus sociale uitbuiting

Maar de verladersorganisaties zijn al in verweer gekomen tegen het Mobiliteitspakket. Nergens is begrip te vinden voor de erbarmelijke situatie langs onze wegen, met ernstig vervuilde parkeerplaatsen langs de snelwegen als gevolg. Integendeel, ineens blijkt het milieu wél te tellen voor de verladers: tussentijds terugkeren naar de Oost-Europese thuisbasis zou inefficiënt en dus milieu-onvriendelijk zijn. Hier botsen de letterlijke teksten met de intentie: de intentie is natuurlijk dat Oost-Europese gigabedrijven, zoals het nu kwijnende Waberer’s, hun trucks in de eigen regio houden en dat zulke bedrijven niet op grote schaal actief zijn in verre buitenlanden als het onze, al dan niet op of onder wat wel en niet mag volgens de cabotagewetgeving.

Hoopvol is dat er over twee jaar weer een nieuwe versie van de tachograaf komt, die het inspectie-instanties nog makkelijker maakt om op cabotageregels toe te zien. Dus nu weer aan de stoelpoten zagen van het Mobiliteitspakket is sowieso contra-productief.

Verladers die zeggen duurzaam te zijn, moeten een eerlijke prijs betalen voor logistieke dienstverlening. Respect voor milieu én voor de mens.

Broshuis levert zijn grootste…Uber Freight zoekt…
REACTIES

Schrijf een reactie of commentaar

Meest recente nieuws top 5

Meest gelezen afgelopen maand

Laatste reacties